Franciszek Kaczmarczyk

ur. 1922

BIOGRAFIA

Urodził się w 1922 r. w Górach Świętokrzyskich w rodzinie rolniczej. Szkołę podstawową ukończył w rodzinnych Baćkowicach, a następnie wyjechał do Dubna na Wołyniu, gdzie mieszkał u wuja i uczęszczał do gimnazjum. Po 2 latach musiał z przyczyn rodzinnych wrócić i kontynuował naukę w gimnazjum w Opatowie do czasu wybuchu II wojny światowej. Gdy zamknięto szkoły, jeździł do Opatowa na tajne komplety, a od 1941 r. pobierał nauki u księdza w Baćkowicach. Jednocześnie od 1940 r. działał w konspiracji. Najpierw w Związku Walki Zbrojnej, a później w Batalionach Chłopskich i Armii Krajowej. Skończył tajną szkołę oficerską. W 1944 r. został zmobilizowany i jako dowódca drużyny uczestniczył w walkach z niemieckim okupantem na terenie województwa świętokrzyskiego, później także w ramach 2 Dywizji Piechoty Armii Krajowej. Pod koniec wojny wycofał się z konspiracji i ewakuował w Lubelskie, w okolice Kraśnika, gdzie mieszkał wraz z rodziną do marca 1945 r. Po powrocie do Baćkowic pomagał rodzicom odbudować doszczętnie zniszczone gospodarstwo. We wrześniu 1945 r. podjął ponownie naukę w liceum w Ostrowcu Świętokrzyskim i wiosną 1946 r. zrobił maturę, a następnie rozpoczął studia na wydziale farmacji na Uniwersytecie Łódzkim, podejmując różne prace zarobkowe. Będąc studentem II roku został w październiku 1947 r. asystentem na swoim wydziale i prowadził regularne zajęcia. W 1949 r. ożenił się, a rok później urodziła się mu pierwsza córka. Dyplom uzyskał w 1950 r. i jeszcze przez rok (z krótkim epizodem w KPO) pracował jako asystent. Od listopada 1950 r. był kierownikiem apteki w Szpitalu im. Barlickiego, później uczył także w Liceum Farmaceutycznym. Równocześnie działał w Polskim Towarzystwie Farmaceutycznym i kończył specjalizację drugiego stopnia w Bydgoszczy. W 1952 r. urodziła się druga córka. W 1957 r. został dyrektorem Łódzkiej Hurtowni Farmaceutycznej, a od 1958 r. był dyrektorem do spraw aptek w Zarządzie Aptek w Łodzi. W 1960 r. zaczął pracować jako przedstawiciel Przemysłu Farmaceutycznego na terenie województwa łódzkiego i kieleckiego. Jednocześnie pracował naukowo i w 1971 r. obronił pracę doktorską na Akademii Medycznej w Łodzi. W 1973 r. przyjął stanowisko w Warszawie w Centrum Informacji Naukowej Polskiego Przemysłu Farmaceutycznego “Polfa”. Jako przedstawiciel Przemysłu Farmaceutycznego mieszkał również w Moskwie. Podczas licznych służbowych podróży zagranicznych odwiedził m.in. Bułgarię, Czechy, Rumunię oraz kraje Związku Radzieckiego. W 1990 r., będąc już na emeryturze, wrócił wraz z rodziną do Łodzi i został współwłaścicielem Apteki „Pod Słońcem” na ul. Narutowicza 6, w której kierownikiem jest obecnie jego córka.