Stanisława Kowalska

A taki przypadek był, że idzie taki po podwórku, dwie osoby: mężczyzna i kobieta, i tak patrzą, patrzą. Tu na parterze coś tam mówią, a ten sąsiad, co tu mieszka, to się spotkał z niemi i one się pytały, że one tu mieszkały w tym moim mieszkaniu, rodzice, i one tu przyszły. Ale wiesz co, on mi powiedział i poszedł. A one popatrzyły i poszły. Byłabym z niemi porozmawiali, to one były takie wiesz po po chłopaszek był, ze czternaście lat miał, jak pojechał do Izraela. I pamiętał! Że... bo...

A! na Sylwestra to było tak! Jak się zaczęło od nas, na dole, to my szli do góry. Poszli my do tego czwartego piętra i wszędzie była wódeczka i śpiewy. I znowu stamtąd do nas na dół i zakończyło się. Takie było w Sylwestra [córka - życie towarzyskie]. Nie było kiełbasów... to kapusta, to to, to tamto i śpiewali, bawili my się, widzisz tak było wesoło. A jak tam coś, czy dzieci czy coś pilnowały co tam się dzieje, tak było inaczej, jak tu u nas tera. A co tam... (...) Było życie, a tutaj, to...